Zie je mij casual naar dit luisteren in mijn woonkamer met oortjes in terwijl ik dit typ? Nee? Dan moet je dat heel snel voor je zien want dat is exact wat ik nu aan het doen ben terwijl ik typ. Ik weet niet of dit liedje teveel is voor jou maar weet dat ik echt uren naar dit soort muziek heb moeten luisteren om een liedje te vinden die ik persoonlijk ook niet erg vond die heavy was. Dit is jouw playlist maar het zijn mijn oren. Ik kan je wel de andere nummers die ik heb geluisterd doorsturen, no worries. Ben benieuwd of je dit soort muziek überhaupt leuk vindt. 

Je praat soms over de wat heftigere muziek die je luistert door je broer maar ik weet nooit echt wat je daarmee bedoeld dus dit is mijn gok van wat het is. Ik denk dat mensen verbaasd zullen zijn dat jij dit soort muziek ook luistert. Past op een manier wel bij je maar ik denk dat mensen dat pas inzien als ze je wat beter leren kennen. 

Jouw leren kennen is geweldig btw. Ik probeer het soms uit te leggen aan andere mensen hoe dat eigenlijk voelt en hier is hoe ik het uitleg:

"Als kind heb je een moment dat je zelfbewust wordt, eerste herinnering die je hebt eigenlijk. Dat is de eerste keer dat je Naomi ontmoet. Daarna wordt je ouder en ga je naar de eerste schooldag op een nieuwe school waar je eigenlijk niemand kent, dat is de spanning de je voelt als je Naomi de volgende keer ziet. Dat gevoel gaat gelukkig niet weg, het blijft alleen in een andere vorm. Je leert er onbewust van te houden en mist het als je het niet voelt. Elk gesprek met haar voelt als je favoriete boek maar het is niet een boek, het is een boekenserie. Elk boek laat je weer een nieuw perspectief zien, maakt het verhaallijn meer complex. Dat is Naomi leren kennen."

..Ja dit is het een beetje, niemand mag weten dat jij dit weet. Ik heb een reputatie.